• محمدرضا نائینی
  • نسخهٔ چاپی
  • همخوان کنید
  • دیدگاه شما

از نعمت‌های بزرگ پرودگار بر من درک محضر اساتید ارجمندی است که از آنان بسیار آموختم و به رسم ادب، دست و پای تک تکشان را با افتخار می بوسم؛

از یکی از بزرگ ترین آن ها مطلبی را شنیدم که چراغ راه زندگیم شد.

او فرمود:

“معیار برای اقدام به هر اقدام اجتماعی دو چیز است:

۱⃣ این که دریابید انجام آن عمل ضرورت دارد.

۲⃣ کسانی که به آن کار اقدام کنند (من به الكفاية) در جامعه نیستند .

بدون این دو مقدمه به هیچ فعالیتی وارد نشوید” .

عمل به این نصیحت نقش اساسی در سعادتمندی دنیا و آخرت دارد.

پاسخ دهید