• مهدی نصیری
  • نسخهٔ چاپی
  • همخوان کنید
  • دیدگاه شما

در اوایل پاییز ۱۳۶۸ آقای عطاء‌الله مهاجرانی به کیهان آمد و طی جلسه‌ای ضمن تعریف و ستایش از مواضع کیهان و این‌که علی‌رغم آن که در روزنامه اطلاعات قلم می‌زند اما کیهان را به دلیل انتقادی و پویا بودنش بیشتر می‌پسندد، خواستار همکاری و حضور همسرش خانم جمیله کدیور در تحریریه روزنامه شد.

با پیشنهاد و درخواست آقای مهاجرانی موافقت کردم و یکی دو روز بعد خانم کدیور به عنوان عضوی از سرویس خارجی روزنامه کیهان مشغول به کار شد و اولین مقالاتش را با اسم مستعار ح ـ کشاورز که مضامینی ارزشی داشت، نگاشت و در کیهان به چاپ رسید و بعدا مقالاتی از او که عمدتا در موضوع رویدادهای منطقه و واجد صبغه‌ای انقلابی و هم‌سو با خط مشی کیهان بود، در کیهان منتشر شد. این همکاری چندین ماه تا نگارش مقاله مذاکره مستقیم از سوی مهاجرانی در روزنامه اطلاعات که واکنش‌ها و انتقادات شدیدی را از سوی کیهان به دنبال داشت، ادامه یافت.

خانم کدیور در ماجرای مقاله مذاکره مستقیم، مطلبی را در دفاع از موضع آقای مهاجرانی نوشت اما به دلیل آن که موضوع مذاکره با آمریکا از دیدگاه کیهان خط قرمزی بود که نمی‌توانست دست‌خوش آرای موافق و مخالف شود، با انتشار مطلب کدیور مخالفت کردم و همین امر ـ با وجود آن که ادامه همکاری اش از نظر من بلا مانع بود ـ باعث استعفای وی از کیهان شد.
البته مقاله خانم کدیور با مداخله آقایان خاتمی، نماینده مقام معظم رهبری و اصغری سرپرست موسسه کیهان علی رغم عدم تمایل من در کیهان چاپ شد که شرح آن را در ادامه خاطرات در موضوع مقاله مذاکره مستقیم مهاجرانی و حواشی پیرامون آن خواهم نوشت.

پاسخ دهید